Preek: De verschijning aan de discipelen (Lukas 24)

Preek over: De verschijning aan de discipelen

Lukas 24:36: En als zij van deze dingen spraken, stond Jezus Zelf in het midden van hen, en zeide tot hen: Vrede zij ulieden.

PDF: https://leespreken.nl/preek/verschijning-aan-de-discipelen/

Samenvatting:

Deze preek gaat over: De verschijning aan de discipelen: Vrede zij ulieden. Het is 's avonds laat op de dag van de opstanding.

De deuren zijn gesloten en op slot uit vrees voor de Joden. De discipelen zijn bang door het onrecht en geweld van de afgelopen dagen. Terwijl zij spreken over het onbegrijpelijke lijden van hun Meester en de berichten van de vrouwen, vindt de verschijning aan de discipelen plaats. Ineens staat Jezus Zelf in hun midden. Hij begint niet met een verwijt, maar met de woorden: "Vrede zij ulieden". De Heere zoekt weglopers op.

Het is kenmerkend voor de goede dienst van de Heere dat Hij hen broeders noemt, zelfs nadat zij Hem in Gethsémané hadden verlaten. Juist wanneer zij alles kwijt zijn en hun hart overhoop ligt, komt Jezus vrede spreken. Hij zoekt hen op om plaats te maken voor de Zaligmaker. De discipelen kenden Hem nog op hun eigen manier en verwachtten een aardse Koning, maar Gods plan was dat de Messias moest lijden en sterven in hun plaats.

Zo leert de Heere hen wie zij zelf zijn—zwak van moed—en wie Hij is: de Redder die weglopers weer opzoekt. De schrik en het bewijs van de Zaligmaker Tijdens de verschijning aan de discipelen heerst er eerst paniek en vrees; zij menen een geest te zien. Hun hart is vol ongeloof omdat zij de beloftewoorden van de Heere zijn vergeten. Om hun angst weg te nemen, toont Hij de tekens van Zijn lijden: "Zie Mijn handen en Mijn voeten; want Ik ben het Zelf".

De doorboorde handen en voeten zijn de bewijzen dat Zijn dood voor hen was en Zijn leven voor hen is. Om hun ongeloof definitief te overwinnen, doorstaat Hij de eetproef door voor hun ogen vis en honingraat te eten. Het openen van het verstand Toch gaat het na Pasen niet om zien, maar om geloven. Jezus wijst hen terug naar de Schriften—de Wet, de Profeten en de Psalmen.

De kern van de verschijning aan de discipelen ligt in het onderwijs waarbij Hij hun verstand opent. Zonder dit ingrijpen blijven mensen blind voor de noodzaak van Zijn lijden. De discipelen leren dat Hij door iedereen verlaten moest worden om de straf te dragen.

De woorden van de Schriften worden door de Heilige Geest levend in hun hart. Zij zien nu in dat Hij als een lam ter slachting is geleid en dat er door Zijn striemen genezing is. Wat zij eerst niet begrepen, wordt nu hun verwondering. De Heere blijft getrouw, zoekt hen op en geeft hen geloof in Zijn woorden. Met deze Zaligmaker heb je alles; Hij is het schild in alle nood.